Umutsuzluk
Umutsuzluk Umutsuzluk...Umutsuzluk...Umutsuzluk Korkunç bir kızgınlık bunalımı içindeyim, sönüyorum.Bu biraz daha sürerse, eyvah! Nedenini söyleyeyim mi? Fakat bu o kadar tuhaf ki, gülersiniz diye kendi halime gülüyorum. Koca bir dünya içinde yalnızım. En yakın arkadaşlarımın arasında , sokağa çıplak çıkmış duygusuyla titriyorum. Herkesin vicdanı kapalı, örtülü yalnız ben çıplak! Umutsuzluğumun derecesini düşünemezsin. Kendimi taşlara çarpasım geliyor. Fakat hani benim yurtsever kanımla kirlenecek temiz taş?