Zamana adanmış sözler

Umutsuzluk Umutsuzluk...Umutsuzluk...Umutsuzluk Korkunç bir kızgınlık bunalımı içindeyim, sönüyorum.Bu biraz daha sürerse, eyvah! Nedenini söyleyeyim mi? Fakat bu o kadar tuhaf ki, gülersiniz diye kendi halime gülüyorum. Koca bir dünya içinde yalnızım. En yakın arkadaşlarımın arasında , sokağa çıplak çıkmış duygusuyla titriyorum. Herkesin vicdanı kapalı, örtülü yalnız ben çıplak! Umutsuzluğumun derecesini düşünemezsin. Kendimi taşlara çarpasım geliyor. Fakat hani benim yurtsever kanımla kirlenecek temiz taş?

Hayaller.. İnsanın çocukluğuyla başlayan sürecin de kendisini olmak istediği yerlerde görmesi   belki insanlardan belki evinden kaçabileceği yerleri düşünmesi kendini oralarda görmesidir. Biz her zaman o kurduğumuz yerlerde mutlu oluruz. Hep orada kendi seçtiğimiz insanlarla mutlu oluruz. Kendi seçeceğimiz hayatı yaşamak yaşayacağımız hayal ederek mutlu oluruz.  Hayaller insanın kaçışlarıdır. Dokunulmaması gerekir. İnsanın ona ulaşması için yardım etmek gerekir. Onun yoluna çıkıp engel olunmamalıdır.  İnsanın hayalleri yıkmak o insana yapabileceğiniz en büyük kötülüklerdendir .   Hayalleri yıkmak o insanı olmak istediği şeyden vazgeçirir. Hayattaki amacını yok eder. Yaşama nedenini ortadan kaldırır.  Ve o  insan artık mutlu olamaz.

                                                                                                                                                                                    Gözyaşları                                                                                                       ...